Enig kind? Zo erg is het niet!

2/13/2016

Mijn ouders hadden graag vier kinderen gehad. Maar ik denk, nu gezien, dat ze best wel blij zijn dat het bij eentje is gebleven. Het is niet dat ik zo druk was dat ik voor vier telde ofzo, ik was een zeer rustig kind. Maar het feit dat kinderen best wel veel geld kosten, speelt ook nu al in mijn hoofd een rol. Als ik nu de rekeningen van mijn studies zie, dan moet ik toch al wel eens slikken. En mijn studie is nog lang niet de duurste. 


Als enig kind ben ik altijd zeer gelukkig geweest. Oké, af en toe miste ik een speelkameraadje, maar daar had ik mijn vrienden voor en mijn hond Laika. En door het feit dat er niemand anders was, kon ik van alle hobby's uitproberen. Zoals paardrijden, dansen, atletiek, piano, badminton, muziek, zwemmen, tennis, tekenen,.... Daarnaast had ik ook mijn eigen kamer, de grootste van het huis. 


Nu weet ik dat ik misschien veel minder zou gekregen hebben, of minder kansen zou hebben gehad, als ik nog broers of zussen had rondlopen. Ik ben mijn ouders dankbaar voor als wat ze me gegeven hebben, dankbaar voor het feit dat ze fantastisch voor me hebben gezorgd. En dat doen ze nu nog steeds even fantastisch! 

Als je me vraagt of ik het spijtig vind dat ik geen broers of zussen heb, dan zal ik waarschijnlijk geen duidelijk antwoord kunnen geven. Wat ik heb al gezien hoe hard broers en zussen kunnen ruziën. Ik ken vele die niet meer tegen elkaar praten, al jaren niet meer. En dat zou ik nooit willen! Natuurlijk weet ik dat het zou kunnen dat ik super goed overeen zou komen met mijn hypothetische broers of zussen. Maar daarnaast heb ik ook al meermaals moeten zien hoe mensen afscheid moeten nemen, door dood en ziekte. En om even egoïstisch te klinken, ik ben blij dat ik die pijn, van het verliezen van je broer of zus, niet moet voelen. 

Het nadeel van alleen zijn, is dat ik ook alleen achterblijf. Mochten mijn ouders sterven, dan is er niemand die weet hoe dat voelt. Want ik ben hun enige dochter en enkel ik zal weten hoe het is om hen te verliezen. En hoe vaak mensen ook zeggen dat ze weten hoe het voelt omdat ze het bijvoorbeeld zelf hebben meegemaakt, niets is minder waar. Want iedereen is anders, je relaties zijn anders en niemand rouwt op de zelfde manier. En wanneer mijn ouders sterven, wat onvermijdelijk is, zal ik weten dat ik geen gezin niet meer heb. Of toch zolang ik zelf nog geen gezin heb opgestart. 


Dus ik kan je niet vertellen of ik het liefst anders zou gehad hebben. Ik ben blij met hoe het nu is. En ook al denk ik af en toe na over hoe het had kunnen zijn. Laat mijn leven zo maar verder gaan. 


Kleine Hanne had de perfecte kindertijd en momenteel ben ik damn gelukkig! 
Wat is jullie mening of gedacht? Had jij liever een broer of zus? Of was je liever enig kind geweest? 
Laat het me hieronder weten! 



You Might Also Like

0 reacties